Την Πέμπτη ήχοι από εκρήξεις προερχόμενες από τη θάλασσα ακούστηκαν, σύμφωνα με ιρανικές πηγές, στο νησί Κεσμ φέρνοντάς το ξανά στο προσκήνιο. Το νησί, με έκταση 1.445 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είναι το μεγαλύτερο του Περσικού Κόλπου, δεσπόζει στην είσοδο του Στενού του Ορμούζ γι’ αυτό και βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ. Αναγνωρισμένο γεωπάρκο από την UNESCO, το υψηλής γεωστρατηγικής σημασίας νησί, απειλείται από πετρελαιοκηλίδες που καταγράφονται στην περιοχή από την έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν. Σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλόριντα, οι πετρελαιοκηλίδες στον Περσικό Κόλπο έχουν αυξηθεί δραματικά από την έναρξη του πολέμου του 2026 στο Ιράν, προερχόμενες κυρίως από δεξαμενόπλοια που έχουν εγκλωβιστεί λόγω του στρατιωτικού αποκλεισμού στο Στενό του Ορμούζ.
Πρόσφατες, από τα μέσα Αυγούστου, κηλίδες κινούνται κατά μήκος των νότιων ακτών του Ιράν κι έχουν φτάσει στα μανγκρόβια δάση Χάρα του Κεσμ – πρόκειται για δάση στα όρια ξηράς και θάλασσας, κυρίως σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Τα μανγκρόβια δάση Χάρα βρίσκονται στο Στενό Κουράν, που χωρίζει το νησί Κεσμ από το ιρανικό ηπειρωτικό έδαφος. Ο συγκεκριμένος θαλάσσιος δίαυλος βρίσκεται κοντά στο Στενό του Ορμούζ, που αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς θαλάσσιους διαδρόμους στον κόσμο λόγω της γεωπολιτικής του σημασίας: το 20% της παγκόσμιας θαλάσσιας μεταφοράς πετρελαίου, δηλαδή περίπου 17 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, καθώς και το 25-30% του παγκόσμιου εμπορίου LNG, περνάει από το Στενό. Ωστόσο πέρα από την αναμφισβήτητη γεωπολιτική σημασία της, η περιοχή του Ορμούζ φιλοξενεί μανγκρόβια δάση, κοραλλιογενείς υφάλους, θαλάσσια λιβάδια, πεδία για ψάρεμα και παράκτιες κοινότητες. Τα ίδια ύδατα τροφοδοτούν επίσης με θαλασσινό νερό ορισμένες από τις χώρες που υφίστανται σοβαρές συνέπειες της λειψυδρίας εξαιτίας συρρίκνωσης των υδατικών πόρων τους. Αυτές οι διαπιστώσεις σημαίνουν ότι το Στενό του Ορμούζ δεν αποτελεί μόνο κόμβο γεωπολιτικών ανταγωνισμών με φόντο τις ενεργειακές ισορροπίες, αλλά και κόμβο υψηλής οικολογικής σημασίας. Ο δε παρατεταμένος πόλεμος ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν ασκεί τεράστια πίεση και απειλεί όχι μόνο το ενεργειακό/γεωπολιτικό κομμάτι αλλά και ένα ολόκληρο οικοσύστημα.
Και αυτό γιατί, ούτως ή άλλως, η είσοδος πετρελαίου σε ανοιχτή θάλασσα αποτελεί σοβαρό περιστατικό ρύπανσης. Ωστόσο, όταν το πετρέλαιο εισχωρεί στο οικοσύστημα μανγκρόβιων δασών, το γεγονός δημιουργεί ένα πρόβλημα διαφορετικής φύσης λόγω του ότι κανονικά τα δάση αυτά με τα πυκνά ριζικά τους συστήματα επιβραδύνουν την κίνηση του νερού και παγιδεύουν ιζήματα. Ωστόσο, αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό που καθιστά τα συγκεκριμένα οικοσυστήματα εξαιρετικά παραγωγικά, μπορεί να τα μετατρέψει σε πραγματικές παγίδες ρύπων!
«Ενώ το πετρέλαιο μπορεί να απομακρυνθεί από την επιφάνεια του νερού, το πετρέλαιο που διεισδύει στις ακτές και στα λεπτόκοκκα ιζήματα είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Η ρύπανση μπορεί να επηρεάσει τις ρίζες και τα νεαρά φυτά, εκθέτοντας οργανισμούς που ζουν μέσα σε αυτά τα ιζήματα ή τρέφονται από αυτά σε τοξικές ουσίες. Ψάρια και πουλιά μπορούν επίσης να πληγούν μέσω οικολογικών αλυσίδων που εκτείνονται πέρα από τα ορατά μολυσμένα δέντρα» εξηγεί ο Νίμα Σόκρι, εκτελεστικός συνδιευθυντής του Ινστιτούτου για το Νερό, το Περιβάλλον και την Υγεία στο Πανεπιστήμιο του ΟΗΕ και καθηγητής στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Η περίπτωση των πρόσφατων πετρελαιοκηλίδων δεν είναι μεμονωμένη. Στις αρχές του πολέμου κατά του Ιράν, μία άλλη πετρελαιοκηλίδα είχε εντοπιστεί κοντά στο -εξίσου στρατηγικής σημασίας- νησί Χαργκ, στα βόρεια του Περσικού Κόλπου. Οι δορυφορικές εικόνες έδειξαν ότι ρεύματα μετέφεραν τη ρύπανση μέσω του Στενού Κουράν προς τα μανγκρόβια δάση…
https://www.avgi.gr/gnomes-0/527422_mangkrobia-dasi-pagides-rypon
