Άρθρο της Ρένας Δούρου στη Ναυτεμπορική

Η πιο αρνητική κληρονομιά που αφήνει πίσω της η δεξιά κυβέρνηση είναι αυτή της επικίνδυνης εξωτερικής πολιτικής της που φθάνει πλέον ως την απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων” γράφει σε άρθρο της στη “Ναυτεμπορική”, η Ρένα Δούρου, βουλεύτρια και Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Η ίδια παραθέτει τρία περιστατικά που αποκαλύπτουν “σε πόσο επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα, θέση έχει φέρει την Ελλάδα η εξωτερική πολιτική της δεξιάς κυβέρνησης”: το πειρατικό ισραηλινό ρεσάλτο στον στόλο της ειρήνης 40 νμ από την Κρήτη, σε ύδατα αρμοδιότητας της χώρας μας, ο εντοπισμός του ουκρανικού drone στη Λευκάδα και η νέα παρενόχληση πλοίου πόντισης καλωδίου από τουρκικό σκάφος 7 νμ ανατολικά της Αστυπάλαιας – περίπτωση που παραπέμπει σε εκείνη της Κάσου, το καλοκαίρι του 2024.

Η τυχοδιωκτική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη “κατάφερε”, μέσα σε επτά χρόνια, να αποδομήσει τα επιτεύγματα της διεκδικητικής, πολυδιάστατης πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (2015 – 2019), όταν η Αθήνα, μέσα από πρωτοβουλίες πολυμερούς διπλωματίας, είχε καταστεί σημείο αναφοράς σταθερότητας και διαλόγου και γέφυρα ειρήνης και συνεννόησης με όλες τις γειτονικές χώρες – από τα Βαλκάνια ως τη Μέση Ανατολή”.

Βασικά σημεία του άρθρου

  • Η μη αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης (στο ισραηλινό ρεσάλτο) σηματοδοτεί την παραίτησή της από την άσκηση έρευνας και διάσωσης γύρω από τα νησιά της, ενισχύοντας τη πάγια διεκδίκηση της Τουρκίας που αμφισβητεί εδώ και δεκαετίες ακριβώς αυτό το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας.
  • Σε διμερές δε επίπεδο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε προχωρήσει σε καμία δημόσια διαμαρτυρία ούτε έχει ζητήσει επισήμως εξηγήσεις από την Ουκρανική πλευρά για τις ενέργειές της που μεταφέρουν τη σύγκρουσή της με τη Ρωσία στις ελληνικές θάλασσες και τη Μεσόγειο, υπονομεύοντας την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.
  • Δεν είναι η πρώτη φορά που τουρκικό σκάφος παρενοχλεί διαδικασία πόντισης καλωδίου από την Ελλάδα. Η περίπτωση της Κάσου τον Ιούλιο του 2024 ήταν αποκαλυπτική της προκλητικής στάσης της Τουρκίας που υλοποιεί, χωρίς η ελληνική κυβέρνηση να αντιδρά, το αναθεωρητικό αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας. Το επικίνδυνο, παράνομο αφήγημα που εντός των ημερών θα αναβαθμιστεί σε νόμο του τουρκικού κράτους…
  • Η τυχοδιωκτική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη “κατάφερε”, μέσα σε επτά χρόνια, να αποδομήσει τα επιτεύγματα της διεκδικητικής, πολυδιάστατης πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (2015 – 2019), όταν η Αθήνα, μέσα από πρωτοβουλίες πολυμερούς διπλωματίας, είχε καταστεί σημείο αναφοράς σταθερότητας και διαλόγου και γέφυρα ειρήνης και συνεννόησης με όλες τις γειτονικές χώρες – από τα Βαλκάνια ως τη Μέση Ανατολή.

Το άρθρο της Ρένας Δούρου στη Ναυτεμπορική

Επικίνδυνη η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης

Η πιο αρνητική κληρονομιά που αφήνει πίσω της η δεξιά κυβέρνηση είναι αυτή της επικίνδυνης εξωτερικής πολιτικής της που φθάνει πλέον ως την απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Της εξωτερικής πολιτικής που εγκαταλείπει τη θεμελιώδη θέση της Ελλάδας – το διεθνές δίκαιο. Της πολιτικής του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου που εκθέτει τη χώρα σε πολλούς κινδύνους σε περίοδο “ληστρικής ηγεμονίας” όπως την εκφράζει η πολιτική Τραμπ, με το δίκαιο του ισχυρού και τους παράνομους πολέμους.

Η τυχοδιωκτική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη “κατάφερε”, μέσα σε επτά χρόνια, να αποδομήσει τα επιτεύγματα της διεκδικητικής, πολυδιάστατης πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (2015 – 2019), όταν η Αθήνα, μέσα από πρωτοβουλίες πολυμερούς διπλωματίας, είχε καταστεί σημείο αναφοράς σταθερότητας και διαλόγου και γέφυρα ειρήνης και συνεννόησης με όλες τις γειτονικές χώρες – από τα Βαλκάνια ως τη Μέση Ανατολή. Ήταν η περίοδος κατά την οποία η Ελλάδα λειτουργούσε ως ευρωπαϊκός πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας, προασπιζόμενη αποφασιστικά τα δικαιώματά της και επιδιώκοντας ενεργά τη συνεργασία και την ειρηνική επίλυση διαφορών με τους γείτονές της.

Τρία περιστατικά, σε διάστημα μικρότερο των δύο εβδομάδων, αποκάλυψαν σε πόσο επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα, θέση έχει φέρει την Ελλάδα η εξωτερική πολιτική της δεξιάς κυβέρνησης.

30 Απριλίου 2026. Η σιωπηλή συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης στο πειρατικό ρεσάλτο που πραγματοποίησαν ισραηλινές δυνάμεις σε βάρος του ειρηνικού στολίσκου αλληλεγγύης για τη Γάζα, 600 ναυτικά μίλια από τις ακτές του Ισραήλ, 40 μίλια από την Κρήτη, σε περιοχή ευθύνης έρευνας και διάσωσης της χώρας μας, ήταν αποκαλυπτική. Οι εκκλήσεις βοήθειας των ειρηνικών ακτιβιστών που επέβαιναν στα πλοία που δέχθηκαν την επίθεση παρέμειναν αναπάντητες: η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνέδραμε, συντονίζοντας την επιχείρηση μαζί με την ισραηλινή, όπως αποκάλυψε στην ευχαριστήρια ανάρτησή του ο ισραηλινός ΥΠΕΞ Γκίντεον Σάαρ. Αυτή η μη αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης σηματοδοτεί την παραίτησή της από την άσκηση έρευνας και διάσωσης γύρω από τα νησιά της, ενισχύοντας τη πάγια διεκδίκηση της Τουρκίας που αμφισβητεί εδώ και δεκαετίες ακριβώς αυτό το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας…

7 Μαΐου 2026. Ο εντοπισμός του ουκρανικού drone από… ψαράδες και όχι το Λιμενικό. Η εξόχως χαμηλών τόνων αντίδραση της ελληνικής πλευράς έδειξε ότι οι μεγαλοστομίες – “είμαστε ένθερμοι υπέρμαχοι της υπεράσπισης της έννοιας της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας” – όπως δήλωνε ο κ. Πρωθυπουργός στην 5η τριμερή Σύνοδο Κορυφής Ελλάδας-Κύπρου-Ιορδανίας στο Αμμάν, φαίνεται, εκ των πραγμάτων, ότι είναι επιλεκτικές. Αφορούν Στενά του Ορμούζ και το Ιράν και όχι τις ελληνικές θάλασσες, όπου μπορούν να αλωνίζουν ελεύθερα ουκρανικά ντρόουν και ισραηλινά πολεμικά πλοία. Αρχικά ο αρμόδιος Υπουργός Εθνικής Άμυνας, σε προσυνέδριο της ΝΔ, στη Θεσσαλονίκη, δήλωνε ότι το ντρόουν βρέθηκε έξω από ελληνικά χωρικά ύδατα ενώ οι, ανυποψίαστοι του κινδύνου, ψαράδες το είχαν βρει σε σπηλιά στο Ακρωτήρι του Δουκάτου στη Λευκάδα. Λίγα 24ωρα μετά οι Υπουργοί Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας χαρακτήριζαν “ιδιαίτερα σοβαρό” το περιστατικό ενόψει των συνεδριάσεων των Ευρωπαίων ομολόγων τους. Και κάπου εκεί… έκλεισε το θέμα για την Ελληνική κυβέρνηση. Κρίνοντας από τις δηλώσεις της Κάγια Κάλας, Ύπατης Εκπροσώπου της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, που περιορίστηκε στην προστασία της ναυσιπλοΐας και τα Στενά του Ορμούζ και την Ερυθρά θάλασσα χωρίς αναφορά στο ουκρανικό ντρόουν στη Λευκάδα, οι τοποθετήσεις των ελλήνων υπουργών δεν φαίνεται να ελήφθησαν υπόψη. Σε διμερές δε επίπεδο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε προχωρήσει σε καμία δημόσια διαμαρτυρία ούτε έχει ζητήσει επισήμως εξηγήσεις από την Ουκρανική πλευρά για τις ενέργειές της που μεταφέρουν τη σύγκρουσή της με τη Ρωσία στις ελληνικές θάλασσες και τη Μεσόγειο, υπονομεύοντας την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.

13 Μαΐου 2026. Το τρίτο περιστατικό αφορούσε στην φραστική, δια ασυρμάτου, παρενόχληση από τουρκική πυραυλάκατο, του μισθωμένου από την Ελλάδα για την πόντιση οπτικής ίνας, πλοίου Ocean Link 7 ναυτικά μίλια ανατολικά της Αστυπάλαιας. Το τουρκικό σκάφος υποστήριξε ότι το πλοίο βρισκόταν σε περιοχή τουρκικής δικαιοδοσίας ενώ στο σημείο έσπευσε ελληνική φρεγάτα Αδριάς. Δεν είναι η πρώτη φορά που τουρκικό σκάφος παρενοχλεί διαδικασία πόντισης καλωδίου από την Ελλάδα. Η περίπτωση της Κάσου τον Ιούλιο του 2024 ήταν αποκαλυπτική της προκλητικής στάσης της Τουρκίας που υλοποιεί, χωρίς η ελληνική κυβέρνηση να αντιδρά, το αναθεωρητικό αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας. Το επικίνδυνο, παράνομο αφήγημα που εντός των ημερών θα αναβαθμιστεί σε νόμο του τουρκικού κράτους…

Share This