Αυτή η έκθεση δεν είναι κατά της Τεχνητής Νοημοσύνης, μιας τεχνολογικής εξέλιξης που βελτιώνει τις ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Είναι ένα κάλεσμα για την υπεύθυνη χρήση της και την ενεργητική αντιμετώπιση των παράπλευρων συνεπειών της για να γίνει βιώσιμη και δίκαιη». Το σχόλιο ανήκει στον Κάβεχ Μαντάνι, καθηγητή, διευθυντή στο Ινστιτούτο για το Νερό, το Περιβάλλον και την Υγεία του Πανεπιστημίου του ΟΗΕ στον Καναδά, έναν από τους συγγραφείς της έκθεσης για το «Περιβαλλοντικό κόστος της χρήσης ενέργειας από την Τεχνητή Νοημοσύνη» με τον εύγλωττο υπότιτλο «Αποτύπωμα Άνθρακα, Νερού και Γης». Μια πολύ σημαντική έκθεση, η πρώτη σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία εξετάζει μία από τις πλέον ανεξερεύνητες συνέπειες της αλματώδους επέκτασης της Τεχνητής Νοημοσύνης: τα περιβαλλοντικά αποτυπώματα της ενέργειας που απαιτείται για τη λειτουργία της. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, «ως το 2030 η χρήση νερού από την Τεχνητή Νοημοσύνη θα ισοδυναμεί με τις ανάγκες 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, ενώ η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας θα είναι τριπλάσια από εκείνη 650 εκατομμυρίων». «Η αξία της έκθεσης έγκειται στο γεγονός ότι ένα Ινστιτούτο του ΟΗΕ θέτει σε ένα ενιαίο πλαίσιο τις επιπτώσεις στον άνθρακα, στο νερό, στη γη, στον κύκλο ζωής και στην περιβαλλοντική δικαιοσύνη» για ένα ζήτημα που συχνά περιβάλλεται από μυστικότητα και αποσπασματικές αποκαλύψεις, εξήγησε ο Φένγκι Γιου, καθηγητής ενεργειακής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ.
«Καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη καθίσταται αναπόσπαστο τμήμα των οικονομιών, των δημόσιων υπηρεσιών, των επικοινωνιών, της καθημερινής ζωής μας, εξαρτάται από ολοένα και διευρυνόμενες υλικές υποδομές όπως κέντρα δεδομένων, προηγμένα τσιπ, συστήματα ψύξης, ηλεκτρικά δίκτυα, υδατικούς πόρους, εδάφη και αλυσίδες εφοδιασμού κρίσιμων ορυκτών». Το βασικό της συμπέρασμα είναι ότι το περιβαλλοντικό κόστος της Τεχνητής Νοημοσύνης εξαρτάται όχι μόνο από το πόση ηλεκτρική ενέργεια καταναλώνεται, αλλά και από το πού παράγεται αυτή η ενέργεια και ποιες πηγές την τροφοδοτούν.
«Διαθέτουμε ένα στενό παράθυρο ευκαιρίας για να διασφαλίσουμε ότι η ραχοκοκαλιά της τεχνολογικής επανάστασης της εποχής μας θα αναπτυχθεί εντός των ορίων του πλανήτη και ότι οι κοινότητες που παρέχουν τα κρίσιμα ορυκτά για την πρόοδο της Τεχνητής Νοημοσύνης, καθώς και εκείνες που φιλοξενούν τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά απόβλητά της, θα είναι επίσης ανάμεσα σε όσους ωφελούνται από αυτήν» παρατήρησε ο Κ. Μαντάνι, θέτοντας το κρίσιμο διακύβευμα της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης. Σήμερα μόνο 32 χώρες στον κόσμο φιλοξενούν εξειδικευμένα κέντρα δεδομένων για Τεχνητή Νοημοσύνη και το 90% αυτής της δυναμικότητας συγκεντρώνεται σε 2 χώρες, τις ΗΠΑ και την Κίνα, που ελέγχουν περίπου το 75% και 15% αντίστοιχα της υπολογιστικής ισχύος των κορυφαίων σούπερ κομπιούτερ της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η έκθεση παρουσιάζει αυτό το εύρημα όχι μόνο ως οικονομικό χάσμα αλλά και ως ζήτημα περιβαλλοντικής δικαιοσύνης: οι χώρες που μένουν εκτός επιβαρύνονται με την εξόρυξη κρίσιμων ορυκτών και τα ηλεκτρονικά απόβλητα χωρίς να απολαμβάνουν τα στρατηγικά οφέλη της ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης…
https://www.avgi.gr/gnomes-0/525590_steno-parathyro-eykairias
